Enschede - De opdracht is duidelijk, het conceptvoorstel ook. Toch schrikken de geldschieters zodanig van het definitieve kunstproject dat het op de valreep wordt afgeblazen.

Het leek de Enschedese kunstenares Iris Keizer en haar Duitse collega Ruppe Koselleck zo’n leuk idee: stickers met
prikkelende teksten op vuilnisbakken plakken. Geheel passend binnen het grensoverschrijdende kunstproject
GrensWerte en bedoeld om het publiek aan het denken te zetten. Ook de opdrachtgevers, diverse overheidsinstanties

Gisteravond zouden de stickers officieel gepresenteerd worden en vandaag zou het plakken beginnen. Maar woensdagavond kreeg Iris Keizer een onverwacht en onplezierig telefoontje. „ Ik stond net achter de barbecue en hoorde dat het kunstproject niet doorgaat. De reden? Vooral Overijssel lijkt bang te zijn dat de andere geldschieters de stickers te controversieel vinden en vreest dat het publiek deze kunstuiting niet begrijpt.”

Iris Keizer klinkt niet eens erg verbaasd over het afblazen van het project. „Ergens heb ik er ook wel een beetje begrip voor, al blijft het vreemd dat de provincie zo laat op de rem trapt, omdat het kunstwerk al geruime tijd geleden is gepresenteerd. Maar dat gebeurt vaker. Ik heb eerder een grote sculptuur gemaakt die langs de weg rond de Enschedese wijk Helmerhoek staat. Het model was exact hetzelfde als het uiteindelijke beeld, maar toen het er eenmaal stond, kwamen er enkele klachten van mensen die de sculptuur vonden lijken op een man met een grote penis. Die kritiek duurde maar even, nu hoor je er niemand meer over.”

Nu gaat het om de kunstestafette GrensWerte die loopt van 2010 tot 2014 en wordt omschreven als een kunstzinnige gedachtewisseling tussen een Nederlandse en Duitse kunstenaar. Gedurende vier maanden worden steeds twee kunstenaars aan weerszijden van de grens aan elkaar gekoppeld om de dialoog aan te gaan. Iris Keizer en Ruppe
Koselleck uit Münster verrichtten op 15 april de aftrap. Het duo ontwierp stickers met daarop in twee talen de tekst dat
het verboden is afval te gooien in buitenlandse vuilnisbakken en dat je de rommel moet meenemen naar je eigen land.
Iris Keizer: „ Het leukste van de stickers is dat alle logo’s van de betrokken organisatoren en financiers er op staan. Het
moet een oplettende dagtoerist bij een landelijke picknickplek toch op zijn minst verbazen dat de Europese Unie en andere organisaties deze aanstootgevende stickers op de prullenbakken plakken. Ruppe Koselleck en ik willen dat mensen nadenken over grenzen en over grenswaarden.”

Wat betreft de commotie rond het stickerproject verwacht Keizer dat het uiteindelijk met een sisser afloopt. „Het is nu nog heel vers. Ik ga eerst met mijn Duitse collega overleggen en daarna praten we met de opdrachtgevers. We kunnen altijd aanpassingen doorvoeren, daar komen we met zijn allen zeker wel binnen zo’n twee weken uit.” Al heeft Iris Keizer dus begrip voor het feit dat niet iedereen haar kunstuiting lijkt te begrijpen, zelf vindt ze het stickerproject toch niet over de rand. „Kunst moet prikkelen, aanzetten tot discussie. Dat doet dit in elk geval!”